مرحله ی سوم

2ـ شناسایی کرم های خاکی

کار شناسایی کرم های خاکی از همان زمان جمع آوری شروع می شود لذا، تاریخ و محل جمع آوری باید ثبت گردد. کرم های خاکی در هنگام نامساعد شدن شرایط زیستی تحرک زیادی پیدا می کنند و این امر در هنگام کار کردن با آنها مشکلاتی را به وجود می آورد لذا برای بهتر کار نمودن با نمونه های تهیه شده باید ابتدا نمونه ها را فیکس و یا در حالت آزاد ثابت گردند. بدین معنی که بدن کرم ها تغییر حالت نداده و انعطاف پذیری لازم را داشته باشند.

یکی از نکات مهم در رده بندی کرم های خاکی بررسی مرفولوژی آنها می باشد بدین لحاظ در ادامه این قسمت اندام های بیرونی و ظاهری کرم خاکی که در رده بندی آنها نقش بسزایی دارند نیز طی آزمایشی مورد بررسی قرار می گیرند.

2ـ1ـ آزمایش فیکس کردن و آماده سازی برای شناسایی کرم های خاکی

ابتدا نام محل نمونه برداری را در جدول ذکر می کنیم، تعداد 5 عدد کرم خاکی از محیط زندگی (خاک بستر) جدا کرده و آنرا تمیز نموده بطوریکه ذراتی از محیط به همراه نداشته باشند. بعداً آنرا وزن نموده و درجدول فوق الذکر ثبت می نمائیم. سه پتریدیش تهیه کرده و در آنها محلول های متفاوتی جهت ادامه آزمایش تهیه می نمائیم. در یک پتریدیش محلولی از فرم آلدئید و الکل به نسبت 1 فرم آلدئید و 2 الکل تهیه می کنیم و در پتریدیش دوم محلول فرم آلدئید رقیق %10-5 می ریزیم. کرم خاکی را در محلول اول وارد کرده، در این مرحله نمونه می میرد و از خود یک ماده شیمیایی ترشح می کند که می تواند 3 رنگ زرد، سفید و بی رنگ داشته باشد. رنگ مشاهده شده را در جدول ثبت می کنیم، نمونه را وارد محلول دوم نموده و بعد از 1 دقیقه تا 30 ثانیه آنرا بیرون آورده و رو به سطح شکمی بر روی تخته چوبی قرار می دهیم و بدن آنرا راست و مستقیم می کنیم، برای اینکار یک انتهای آنرا با پنس گرفته و بوسیله قلم مویی که در محلول پتریدیش سوم (محلول آب و فرم آلدئید به نسبت10 به 1) خیس شده رو به انتهای آزاد نمونه می مالیم، این عمل دو فایده دارد، یکی اینکـه مانع از جذب ناگهانی آب به بدن نمونه می شود و دیگراینکه به مستقیم حالت گرفتن کرم کمک می کند.

بعد از اینکه نمونه حالت گرفت طول آنرا با خط کش اندازه گرفته و در جدول یادداشت می نمائیم، سپس آنرا وارد لوله آزمایش کرده و بر روی آن فرمالین %5 می ریزیم و دهانه آنرا توسط چوب پنبه بسته و بروی آن یک برچسب زده و شماره نمونه را مطابق با جدول یادداشت می کنیم، لوله آزمایش حاوی نمونه را بمدت دو روز به همان حالت نگه می داریم تا نمونه کاملاً ثابت شود.

 

 

 

 

2ـ2ـ مشاهده اندام های بیرونی کرم های خاکی

در این مرحله ابتدا 3 عدد کرم خاکی را بوسیله دو سوزن ته گرد بر روی پتریدیش حاوی پارافین جامد که قبلاً آماده شده ثابت می نمائیم سپس اطلاعات زیر را درون جدول ذیل وارد می نمائیم.

ابتدا نوع پیش دهان را مشخص می نمائیم سپس تعداد کل بندهای کرم خاکی را شمارش کرده و در جدول ذکر می نمائیم سپس محل قرار گرفتن کمربند تناسلی بر روی بندها را تعیین می کنیم برای شمارش بندها، محل قرار گرفتن پیش دهان را بند صفر فرض کنیم. اگر کمربند از ابتدای بند شروع و در انتهای  بند دیگر خاتمه یافته باشد فقط شماره بند را ذکر می کنیم بعنوان مثال 24ـ32 اما اگر از نیمه یک بند شروع ویا به نیمه بند دیگری خاتمه یافته باشد شماره را بصورت  ذکر می نمائیم برای غدد جانبی کمربند برای تعیین شماره اولین سوراخ پشتی نیز اگر روی خود بند واقع شده باشد فقط شماره بند را ذکر می کنیم اما اگر اولین سوراخ پشتی بین دو بند واقع شده باشد آنرا بصورت 5/4 و یا 7/6 ذکر می نمائیم. در ادامه به بررسی وضعیت خارک ها می پردازیم پس از پایان مطالعات مرفولوژیکی، کرم خاکی را از ناحیه شکمی باز کرده و محل قرار گرفتن غدد تناسلی نر و ماده را مشخص می کنیم و در جدول ذکر می کنیم. یکبار دیگر خلاصه کارهای ممکن جهت شناسایی را به ترتیب می آوریم:

1ـ تعداد کل بندها                                                            2ـ وزن نمونه

3ـ طول نمونه بعد از تثبیت                                               4ـ رنگ ترشحی

5ـ رنگ بدن کرم خاکی                                                 6ـ توسعه کمربند

7ـ محل اولین سوراخ تنفسی                   8ـ توسعه غدد روی کمربند تناسلی

9ـ نوع خارک ها                                                    10ـ محل غدد تناسلی

تلفن تماس:09128421974

 

ورمی کمپوست کیان...